Εlectric car map

 

Το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο, αποτελούσε απο παλιά, το αντικείμενο της επιθυμίας του ανθρώπου, για ήσυχη και καθαρή μετακίνηση, παρά το γεγονός ότι σήμερα παρουσιάζεται ως μια νέα τεχνολογία. Οπως θα δούμε παρακάτω, η ιστορία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων ξεκινά το 1828 και ιδιαίτερα στην Αμερική, όπου τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα γνώρισαν μεγάλη εξέλιξη και επιτυχία, έως και τα τέλη της δεκαετίας του '20. Στη συνέχεια δέχθηκαν ένα πόλεμο, ιδιαίτερα από τις πετρελαικές εταιρείες, των οποίων ο ρόλος κατά της εξέλιξης των φιλικών προς το περιβάλλον ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ήταν καθοριστικός.

 

1821
 

1870 Michael Faraday

 

Ο Άγγλος Michael Faraday, που θεωρείται ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες που έχει αναδείξει η ανθρωπότητα, δημιουργεί στο εργαστήριο του, τον πρώτο πειραματικό ηλεκτρομαγνήτη, βασιζόμενος σε προηγούμενα πειράματα του Δανού επιστήμονα Hans Christian Ørsted.

 

1828                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

Anyos electric 1828

 

Ο Ούγγρος ερευνητής Ányos Jedlik, πειραματιζόταν με ηλεκτρομαγνητικές περιστρεφόμενες συσκευές, τις οποίες ονόμαζε μαγνητοσκοπικούς αυτοτροφοδότες, και το 1828 παρουσίασε την πρώτη συσκευή που περιείχε τα τρία βασικά συστατικά των ηλεκτρικών κινητήρων συνεχούς ρεύματος (τον στάτορα, τον ρότορα και τον εναλλάκτη). Στο πρωτότυπο τόσο τα σταθερά όσο και τα περιστρεφόμενα μέρη ήταν ηλεκτρομαγνητικά. Ο πρώτος ηλεκτροκινητήρας, που χτίστηκε το 1828, και οι οδηγίες λειτουργίας του Jedlik, φυλάσσονται στο Μουσείο Εφαρμοσμένων Τεχνών στη Βουδαπέστη. Ο κινητήρας λειτουργεί τέλεια έως και σήμερα. Ωστόσο, ο Jedlik ανέφερε την εφεύρεσή του δεκαετίες αργότερα.

 

1831

Ο Joseph Henry, καθηγητής μαθηματικών στο Albany της Nέας Yόρκης, κατασκευάζει τον πρώτο ηλεκτροκινητήρα στην προσπάθειά του να κατανοήσει τον ηλεκτρομαγνητισμό.

 

1835

Davenports electric Motor 1834βββ

 

Ο Thomas Davenport, γεννημένος στο Williamstown του Vermont των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και η συζυγός του Emily, κατασκευάζουν τον πρώτο ηλεκτρικό κινητήρα και τον τοποθετούν σε ένα μικρό ηλεκτρικό όχημα χρησιμοποιώντας μη επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. Ομως, δεν ήταν αρκετά ισχυρός, ούτε για να μεταφέρει το βάρος της δικής του μπαταρίας. Η εφεύρεσή του κρίθηκε αποτυχημένη και οι επενδυτές δεν ενδιαφέρθηκαν.

 

1851charles grafton pageO Charles B. Page, ένας εξεταστής διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ, κατασκευάζει το ηλεκτρικό μοτέρ με πηνίο διπλής περιέλιξης. Η Γερουσία των ΗΠΑ, χρηματοδότησε μια πρωτότυπη ηλεκτρική ατμομηχανή, η οποία πραγματοποίησε δοκιμαστική διαδρομή από την Ουάσιγκτον DC στην πόλη Μπάλτιμορ MD και απόσταση περίπου 64 χιλιόμετρα. Ο Charles Grafton Page, σχεδίασε αυτή την ηλεκτρική ατμομηχανή και χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις του στην Ουάσινγκτον για να πάρει χρηματοδότηση. Η προσπάθεια όμως απέτυχε όταν οι διαχωριστήρες πηλού των στοιχείων των μπαταριών έσπασαν και καθώς η μόνωση καταστράφηκε τα πηνία των μαγνητών υπερθερμάνθηκαν και βραχυκυκλώθηκαν.

 

1874

1874 SALOMONS

 

Ο Sir David Salomons, είχε κατασκευάσει μια μικρή ηλεκτρική άμαξα, αλλά λόγω του γεγονότος ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν συσσωρευτές, δεν μπόρεσε να την αξιοποιήσει. Την ίδια χρονιά δημιούργησε ένα ηλεκτρικό τρίκυκλο, που και αυτό δεν πέτυχε το σκοπό του, καθώς είχε την τάση να καίει τα ρούχα του χρήστη! Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1890, επισκεπτόταν συχνά το Παρίσι για να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αυτοκινητοβιομηχανία.

 

1881

Jeantaud 1898

 

H Jeantaud Electric, παρουσιάζει στη Γαλλία ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

1888 ayrton perry 1

 

Το ίδιο έτος, οι William Ayrton & John Perry  παρουσιάζουν ένα ηλεκτρικό τρίκυκλο.

 

1883

Κατασκευάζεται από τον Magnus Volk, η πρώτη τροχιά ηλεκτρικού τράμ στο Brighton της Αγγλίας και η αρχική διαδρομή ήταν μόλις 400 μέτρα. Σε αυτή την ηλεκτρική σιδηροδρομική γραμμή, εκινείτο το πρώτο εμπορικό ηλεκτρικό τραμ.

 

1885

1888 mercedes electric

 

Η εταιρία Mercedes παρουσιάζει το πρώτο της τρίκυκλο ηλεκτρικό μοντέλο.

 

1886 

Ο N. Possons, κατασκεύασε ένα ηλεκτρικό τρίκυκλο για την εταιρεία Brush Electric Co, στο Cleveland του Ohio (Brush Electric Co, ιδρύθηκε το 1880 για την κατασκευή και πώληση του ηλεκτρικού συστήματος φωτισμού οδών που ανέπτυξε o Charles F. Brush). Το τρίκυκλο, διέθετε εμπρόσθιο ηλεκτρικό προβολέα με λαμπτήρα Swan και επαναφορτιζόμενη μπαταρία της εταιρείας Brush που τροφοδοτούσε τον ηλεκτροκινητήρα του, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος και αυτός από την Brush.

Ο Frank Sprague, εφευρίσκει έναν κινητήρα έλξης υψηλής ροπής DC, ικανό για σταθερή ταχύτητα υπό διαφορετικά φορτία και χωρίς να δημιουργεί σπινθήρες.

 

1887

Ο Sprague, χρησιμοποιεί τον κινητήρα του στα πρώτα εμπορικά ηλεκτρικά τραμ της Βόρειας Αμερικής, ξεκινώντας από το Richmond της πόλης Virginia.

 

1888

Η εταιρία Elwell-Parker Company, δραστηριοποιείται στην Αγγλία με σκοπό να ιδρύσει εργοστάσιο κατασκευής ηλεκτρικών αυτοκινήτων, την Electric Construction Corporation, που μονοπώλησε στην κατασκευή ηλεκτρικών αυτοκινήτων την δεκαετία που ακολούθησε.

 

1888 riker electric

 

Κατασκευάζεται στην Γερμανία, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο από τον μηχανολόγο Andreas Flocken. Ο Andrew Riker σχηματίζει την εταιρία Riker Electric Vehicle Company, που εδρεύει στό Elizabeth Port του New Jersey.

 

william morrison electric car 1890

 

Ο William Morrison, κατασκευάζει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, στο Des Moines της Σκωτίας, που μπορεί να ταξιδεύει για 13 ώρες με μία ταχύτητα 14mph. Το αυτοκίνητο του Morrison, διέθετε μπροστινή κίνηση, ισχύ 4 ίππων, 24 μπαταρίες που χρειάζονταν επαναφόρτιση κάθε 50 μίλια και εμφανίστηκε σε μία παρέλαση της πόλης Des Moines το 1888. Αργότερα, ο Morrison ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τις μπαταρίες και την εξέλιξη τους παρά για την ηλεκτροκίνηση, αλλά ήδη είχε προκαλέσει τη φαντασία άλλων εφευρετών.

 

1892

1892 studebaker

 

Η εταιρία Studebaker, παρουσιάζει το πρώτο της μοντέλο που ήταν ηλεκτρικό

 

1893

Διεξάγεται στο Σικάγο, η έκθεση World’s Columbian Exposition, εισάγοντας την ηλεκτρική εποχή για τους Αμερικανούς. Μεταξύ των βενζινοκίνητων αυτοκινήτων, υπήρχαν πολλά ηλεκτρικά, όπως ένα ηλεκτρικό ταξί σχεδιασμένο από τον Walter Bersey και το ηλεκτρικό αυτοκίνητο του Morrison, το οποίο τώρα ανήκε στην εταιρεία American Battery Co και ήταν το μόνο που εκινείτο. Το ηλεκτρικό μοντέλο του Morrison, χρησιμοποιήθηκε επίσης για να μετακινεί στους χώρους της έκθεσης, τους σημαντικούς επισκέπτες, συμπεριλαμβανομένων πολλών μελλοντικών κατασκευαστών αυτοκινήτων.

 

1894

krieger

 

Ο Louis Antoine Krieger, κατασκευάζει στό Παρίσι τις πρώτες ηλεκτρικές άμαξες, που καταργούσαν την χρήση αλόγων. Χρησιμοποίησε καί το σύστημα regenerative braking, το οποίο τροφοδοτείτο από την ενέργεια των φρένων, την αποθήκευε στην μπαταρία της άμαξας και την χρησιμοποιούσε αργότερα, σαν υποβοήθηση της ισχύος του ηλεκτρικού κινητήρα.

 

1895

Electrobat I

 

Ο Pedro J. Salom ήταν ο πρόεδρος της εταιρείας Electrical Lead Reduction Company που ιδρύθηκε το 1899 και παρήγαγε προϊόντα που υποστήριζαν την κατασκευή πρώιμων μπαταριών. Εχοντας και οι δύο μεγάλη εμπειρία στην ηλεκτροκίνηση, αποφάσισαν να συνεργαστούν και να κατασκευάσουν τα δικά τους ηλεκτρικά οχήματα. Το Electrobat Ι, ήταν το αποτέλεσμα των συνδυασμένων προσπαθειών τους. Κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 31 Αυγούστου του 1894 και εισήλθε στην παραγωγή το 1895. Ήταν ένα αργό και βαρύ όχημα (1700 κιλά), με χαλύβδινους τροχούς για να στηρίξουν το τεράστιο βάρος που προκάλεσε η νέα μπαταρία μολύβδου (640 κιλά). Είχε αυτονομία 80 χιλιομέτρων και τελική ταχύτητα 24 χλμ/ώρα. Οι δύο άνδρες στη συνέχεια ίδρυσαν την Morris & Salom Electric Wagon and Carriage Company, την πρώτη εταιρεία ηλεκτρικών αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Με συνεχή έρευνα και ανάπτυξη, οι μεταγενέστερες εκδόσεις του Electrobat ήταν ελαφρύτερες και ταχύτερες, είχαν πνευματικά ελαστικά, ανάρτηση ελικοειδούς ελατηρίου και η οδήγηση γινόταν από τους πίσω τροχούς. Οι νεώτερες εκδόσεις διέθεταν δύο κινητήρες ισχύος 1,5 ίππων (1,1 kW). Το δεύτερο μοντέλο (Electrobat ΙΙ), βελτιώθηκε και ζύγιζε 660 κιλά ενώ η μπαταρία του μόλις 256 κιλά, είχε αυτονομία 40 χιλιόμετρα ανά φόρτιση και τελική ταχύτητα 32 χλμ/ώρα. Το Electrobat II, μαζί με το ηλεκτρικό Morrison, έλαβε μέρος στον πρώτο αγώνα αυτοκινήτων που διεξήχθη στην Αμερική, στην πόλη του Σικάγο. Ο τερματισμός ανέδειξε νικητή το Electrobat II, ακολουθούμενο από μερικά γερμανικά βενζινοκίνητα αυτοκίνητα. Το αμάξωμα σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την εταιρεία Charles S Caffery Carriage Co. Το 4ο μοντέλο, Electrobat ΙV, φτιάχθηκε στα τέλη του 1895 και ήταν ακόμα ελαφρύτερο από τα υπόλοιπα. Αυτό το μοντέλο ήταν το καλύτερο της σειράς, με βάρος 320 κιλά, μπαταρία βάρους 140 κιλών, αυτονομία 40 χιλιόμετρα και τελική 24 χλμ/ώρα.

 

1896

1896 Riker Electric Tricycle

 

Η εταιρεία του Andrew Riker, αρχίζει την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Τό ίδιο έτος στην Αμερική συστήνεται η πρώτη επιχείρηση πώλησης αυτοκινήτων αποκλειστικά ηλεκτρικών.

 

1898 Riker Electric

 

Λόγω του υψηλού αρχικού κόστους και των διακυμάνσεων της διαχείρισης των μπαταριών μολύβδου, οι Morris και Salom, αντιλήφθηκαν ότι τα ηλεκτρικά οχήματα ήταν πιο κατάλληλα για την εξυπηρέτηση ενός στόλου παρά για την ατομική ιδιοκτησία και έτσι σχεδίασαν μια ηλεκτρική έκδοση ΤΑΧΙ για την εταιρεία Hansom που δραστηριοποιούνταν στους δρόμους των μεγάλων αμερικανικών πόλεων. Προκειμένου να ξεπεραστεί η περιορισμένη αυτονομία των ηλεκτρικών οχημάτων και η έλλειψη υποδομής επαναφόρτισης, προτάθηκε για πρώτη φορά ήδη από το 1896 μια υπηρεσία ανταλλαγής μπαταριών. Η ιδέα τέθηκε για πρώτη φορά σε εφαρμογή από την Hartford Electric Light Company μέσω της υπηρεσίας μπαταριών GeVeCo και ήταν αρχικά διαθέσιμη για τα ηλεκτρικά φορτηγά.

 

1896 Morris Salem Electric Coupe

 

Ο ιδιοκτήτης του οχήματος αγόραζε το όχημα χωρίς μπαταρία, από την General Vehicle Company (GVC, θυγατρική της General Electric Company) και η ηλεκτρική ενέργεια αγοραζόταν από την Hartford Electric μέσω ανταλλακτικής μπαταρίας. Ο ιδιοκτήτης κατέβαλε μια μεταβλητή χρέωση ανά χιλιόμετρο και ένα μηνιαίο τέλος υπηρεσίας για τη συντήρηση και αποθήκευση του φορτηγού. Επίσης, τα οχήματα και οι μπαταρίες τροποποιήθηκαν για να διευκολύνουν την γρήγορη ανταλλαγή των  μπαταριών. Η υπηρεσία παρεχόταν μεταξύ 1910 και 1924 και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κάλυπτε περισσότερα από 9,500,000 χιλιόμετρα. Το 1917, μια παρόμοια επιτυχημένη υπηρεσία λειτούργησε στο Σικάγο για ιδιοκτήτες αυτοκινήτων της Milburn Wagon Company, οι οποίοι επίσης θα μπορούσαν να αγοράσουν το όχημα χωρίς τις μπαταρίες.

1896 roberts electric

 

Hλεκτρικό μοντέλο από την Roberts Electric.

 

1897
Το πρώτο όχημα με υδραυλικό τιμόνι, που εμφανίσθηκε, ήταν ενα ηλεκτρικό αυτοκίνητο.

 

1897 Neale electric car

 

Ο Douglas Neale, παρουσίασε στο Εδιμβούργο της Σκωτίας, το ηλεκτρικό αυτοκίνητο Neale, το οποίο μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα από 3 έως 12 μίλια την ώρα. Το αυτοκίνητο παρουσιάστηκε στην Έκθεση αυτοκινήτων του 1897 στο Crystal Palace. Το αυτοκίνητο, διέθετε μπαταρία τύπου Plante ή καθαρού μολύβδου, 15 στοιχείων χωρητικότητας 115 Ah το καθένα. Η μπαταρία, επαναφορτιζόταν κάθε 55 χιλιόμετρα. Μόνο ένας περιορισμένος αριθμός, ενδεχομένως τέσσερα, από αυτά τα οχήματα κατασκευάστηκαν και κανένας δεν επιβίωσε.

 

1898 London Electrical cabs

 

Ένας στόλος ηλεκτρικών taxι συστήνεται στό Λονδίνο από τον Walter C. Bersey και τους αποδίδεται το ψευδώνυμο “Hummingbirds” εξ' αιτίας του ήχου που έβγαζαν. Ο εφευρέτης του ηλεκτρικού λονδρέζικου taxi, Walter Bersey, ήλπιζε ότι το καινούριο του όχημα θα μπορούσε να αντικαταστήσει τις άμαξες με άλογα ως νέο πρότυπο, αλλά αυτό δεν έγινε. Η ηλεκτρική ενέργεια ήταν ακόμα πολύ ακριβή την εποχή εκείνη, και το αυτοκίνητο ήταν βαρύ, αργό και με πολλούς κραδασμούς λόγω των σκληρών τροχών του. Το χειρότερο απ 'όλα, ήταν το ότι δεν ήταν αρκετά ανθεκτικό για τον καθημερινό φόρτο εργασίας στο Λονδίνο. Ετσι, μέσα σε δύο χρόνια, τα δεκάδες ηλεκτρικά taxi, που είχαν εξυπηρετήσει κάποτε τους δρόμους της πόλης, είχαν αποσυρθεί.

 

bersey electric taxi

 

Ηλεκτρικό ΤΑΧΙ Bersey, στη Μ. Βρετανία του 1897.

 

Εάν το ταξί του Bersey, είχε έρθει μερικά μόνο χρόνια αργότερα, ίσως να είχε δουλέψει. Το 1900, εισήχθησαν στην αγορά αυτοκινήτων τα ελαστικά της Dunlop και ίσως ήταν αρκετά για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα κραδασμών που ήταν η αιτία της αποτυχίας του αυτοκινήτου. Το νομικό πλαίσιο για τις σωστές εταιρείες ηλεκτρικής ενέργειας και ως εκ τούτου για την προσιτή ηλεκτρική ενέργεια, ήρθε από το 1899 έως και το 1905. Έτσι ο Bersey ήταν μπροστά από το χρόνο του και ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος για το ηλεκτρικό taxi. Οι άμαξες με άλογα συνέχισαν να αποτε΄λούν το κύριο μεταφορικό μέσον για ακόμη είκοσι χρόνια και τελικά αντικαταστάθηκαν από πετρελαιοκινητήρες εσωτερικής καύσης.

 

electric taxi 1897

 

Επίσης το 1897, ένας στόλος ηλεκτρικών taxi (cabs) συστήνεται στην Νέα Υόρκη από την εταιρία Samuel’s Electric Carriage and Wagon Company.

 

1898

 

1898 Madelvic Motor Carriage Co. Ltd

 

Ιδρύεται στο Εδιμβούργο της Σκωτίας, η εταιρεία Madelvic Motor Carriage, από τον αστρονόμο William Peck, με σκοπό την κατασκευή ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Το πρώτο ηλεκτρικό όχημα της εταιρείας, διέθετε την κύρια καμπίνα των επιβατών με δύο τροχούς και μία εξωτερική μονάδα με τρείς τροχούς, τοποθετημένη στο εμπρόσθιο μέρος του. Η εξωτερική μονάδα περιλάμβανε τον κινητήρα, τις μπαταρίες και ένα μικρό κεντρικό τροχό, τοποθετημένο πίσω από τον άξονα, που προωθούσε το αυτοκίνητο. Αυτή η μονάδα, μπορούσε επίσης να συνδεθεί με μία οποιαδήποτε άμαξα και να την μετατρέψει σε ηλεκτροκίνητη. Ωστόσο, τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν ήταν το μέλλον, και η Madelvic Motor Carriage χρεοκόπησε και εξαγοράσθηκε από την εταιρεία Kingsburgh Motor Company το 1900.

 

PORSCHE

 

Μέ την βοήθεια του μηχανικού V. Lohner o Dr. Ferdinand Porsche, 23 ετών κατασκευάζει το πρώτο του αυτοκίνητο, the Lohner Electric Chaise. Με δύο μοτέρ, ένα σε κάθε μπροστινό τροχό αναφέρεται επίσημα σαν το πρώτο προσθιοκίνητο αυτοκίνητο που κατασκευάσθηκε στόν κόσμο.

 

1898 winton stanhope phaeton

 

H εταιρεία Winton Stanhope, παρουσιάζει το ηλεκτρικό μοντέλο Phaeton.

 

1899

jamais contente 1

 

Το αυτοκίνητο του Camille Jenatzy’s “Jamais Contente’ (ποτέ ικανοποιημένος) θέτει το πρώτο ρεκόρ των 65,79 mph (105,88 χλμ/ώρα) σε ένα αεροδυναμικό αυτοκίνητο που είχε δύο μοτέρ των 12 volt. Η εξέλιξη των ηλεκτρικών αυτοκινήτων είναι ραγδαία και είμαστε πάνω από ένα αιώνα πριν.!!! Οι περισσότεροι από εμάς δεν γνωρίζουν καν οτι υπήρχαν ηλεκτρικά αυτοκίνητα τον 18ο αιώνα. Είναι τυχαίο αυτό; Όπως θα δούμε παρακάτω τίποτα δεν είναι τυχαίο.  Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα συνεχίζουν την υπεροχή τους και στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Την ίδια εποχή κατασκευαστές ηλεκτρικών αυτοκινήτων όπως οι: Riker Electric Vehicle Company,   Electric Carriage and Wagon Company,   Electric Storage Battery και Samuel’s Electric Carriage and Wagon Company ιδρύουν από κοινού την εταιρία “Electric Vehicle Company,” προσπαθώντας να μονοπωλήσουν στην αμερικάνικη αγορά ηλεκτρικών αυτοκινήτων.

 

1912 Silent Waverley ad

 

Ο Clinton Edgar Woods, απόφοιτος της ηλεκτρομηχανολογικής σχολής του MIΤ,  ιδρύει την εταιρία κατασκευής ηλεκτρικών αυτοκινήτων Woods Motor Vehicle Company. Τρία χρόνια μετά, ιδρύει την American Electric Vehicle Company, η οποία αργότερα μετονομάσθηκε σε Waverly Company.

 

1899 baker electric

 

Επίσης την ίδια χρονιά, παρουσιάζεται το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευαζόταν μέσω βιομηχανοποιημένης παραγωγής, από την Baker Electric Motor Vehicle Company.

 

1899 COLUMBIA ELECTRIC LANDAULET 1899

 

Η εταιρεία Columbia Electric Company, παρουσιάζει το δικό της ηλεκτρικό μοντέλο.

 

1900
Το πρώτο ρεκόρ απόστασης μπαίνει από το αυτοκίνητο της εταιρείας BGS και ασφαλώς ειναι ενα ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Οδηγείται συνεχόμενα για 180 μίλια (290 χλμ) με μία μόνο φόρτιση.

 

1900 Wood electric truck

 

H Wood Electric παρουσιάζει ένα μοντέλο ηλεκτρικού φορτηγού. Στις Η.Π.Α, από τις αρχές του 20ού αιώνα, το 40% των αυτοκινήτων τροφοδοτείτο με ατμό, το 38% με ηλεκτρισμό και το 22% με βενζίνη. Συνολικά ταξινομήθηκαν 33.842 ηλεκτρικά αυτοκίνητα και η Αμερική έγινε η χώρα όπου τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είχαν αποκτήσει την μεγαλύτερη αποδοχή.

 

1901

1901 Βriner electric

 

Η Briner Electric παρουσιάζει το δικό της ηλεκτρικό μοντέλο και η πολιτεία του Κονέκτικατ θέτει το πρώτο όριο ταχύτητας στα 12mph.

 

1901 Cleavland Baggyaaa

 

Το Cleveland baggy, ήταν ένα ακόμη ηλεκτρικό όχημα της εποχής.

 

1901 National Style A

 

1902

1902 Baker Electric TORPEDO MODEL

 

Η Baker Electric με το αεροδυναμικό της μοντέλο Torpedo σπάει το φράγμα της ταχύτητας των 125 χλμ/ώρα.

 

1902 STUDEBAKER Electric

 

Η Studebaker, πρότεινε και αυτή το δικό της ηλεκτρικό μοντέλο της εποχής εκείνης.

 

1903

Το πρώτο πρόστιμο για υπερβολική ταχύτητα δίδεται σε οδηγό ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Ο Krieger κατασκευάζει το πρώτο υβριδικό αυτοκίνητο. Ένα εμπροσθοκίνητο ηλεκτρικό αυτοκίνητο το οποίο είχε και βενζινοκινητήρα. Το αυτοκίνητο ήταν εφοδιασμένο με υδραυλικό τιμόνι πράγμα πολύ πρωτοποριακό για την εποχή αυτή. Μάλιστα είναι αξιόλογο ότι πιο πρωτοποριακό ήταν το υδραυλικό τιμόνι από τον ηλεκτρικό κινητήρα για την κίνηση των αυτοκινήτων.

1904

1904 krieger car

 

Η εταιρία Krieger Electric παρουσιάζει το Brougham, το δικό της ηλεκτρικό όχημα.

 

1905 1905 HEDAG ELECTRIC BROUGHAM

 

Hedag Electric, ένα από τα πιό καλοσχεδιασμένα ηλεκτρικά μοντέλα. Η εταιρεία Rauch & Lang, ένας πασίγνωστος κατασκευαστής πολυτελών αμαξών στο Κλίβελαντ, είδε την επιτυχία του γείτονα τους Baker και αποφάσισε να μετατρέψει τις άμαξες της σε ηλεκτρικές.

 

1906

1906 electric cars fleet of edisson company

 

Ο στόλος ηλεκτρικών οχημάτων της εταιρίας Edisson Electric Company.

 

Το 1906, η Baker Electric κατασκεύασε 800 αυτοκίνητα, αριθμός που την κατέστησε τον μεγαλύτερο κατασκευαστή ηλεκτρικών οχημάτων στον κόσμο την εποχή εκείνη. Οι άνθρωποι της εταιρείας, καυχιόντουσαν ότι το νέο τους εργοστάσιο ήταν "το μεγαλύτερο στον κόσμο", σε διαφημίσεις. Η εταιρεία έκανε επίσης μια αλλαγή από την παραγωγή Baker Electric Carriages σε αυτοκίνητα. Σύμφωνα με τις διαφημιστικές καταχωρήσεις της εταιρείας, χρησιμοποιούσαν υλικά που επέλεγαν με κάθε λεπτομέρεια στην κατασκευή και το φινίρισμα τους, παράγοντας οχήματα τα οποία διακρίνονταν για τα άριστα χαρακτηριστικά τους.Το Baker Landolet του 1906,  πωλείτο στην τιμή των 4,000 $. Η εταιρεία κατασκεύαζε επίσης τα μοντέλα Imperial, Suburban, Victoria, Surrey, Depot Carriages και άλλα νέα μοντέλα "που θα ανακοινωθούν αργότερα". Ένα από τα πιο ασυνήθιστα μοντέλα της εταιρείας, ήταν το Baker Brougham του 1906, με τον οδηγό να κάθεται στο εξωτερικό-πίσω μέρος.

1907

1907 Detroit Electric Model D

 

Ιδρύεται στο Detroit του Michigan των Η.Π.Α, η εταιρεία Detroit Electric από τον ιδιοκτήτη της εταιρίας Anderson Electric Car που έδρευε επίσης στο Detroit. Η εταιρεία κατασκεύασε 13.000 ηλεκτρικά αυτοκίνητα από το 1907 έως το 1939 οπότε και σταμάτησε η παραγωγή. Το 2008, η μάρκα Detroit Electric αναβίωσε, για να παράγει σύγχρονα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, ως Detroit Electric Holding Ltd. με έδρα στην Ολλανδία. Η παραγωγή του ηλεκτρικού αυτοκινήτου της εταιρείας, το οποίο τροφοδοτούσε μια επαναφορτιζόμενη μπαταρία μολύβδου οξέος, ξεκίνησε το 1907.

 

detroit electric logo

 

Από το 1911 έως το 1916, τα αυτοκίνητα διαφημίζονταν για τη μεγάλη αυτονομία τους που έφθανε τα 130 χιλιόμετρα μέχρι την επαναφόρτιση της μπαταρίας, αφού για επιπλέον 600 $, εξοπλίζονταν με μια μπαταρία νικελίου σιδήρου Edison. Σε μια δοκιμή, ένα Detroit Electric έτρεξε για 340,10 χιλιόμετρα, με μία μόνο φόρτιση. Η τελική ταχύτητα, ήταν μόνο 50 χλμ/ώρα, αλλά αυτό θεωρείτο εκείνη την εποχή επαρκές, για οδήγηση εντός των ορίων της πόλης.

 

1907 electric street sweeper in Berlin

 

Ηλεκτρικό όχημα καθαρισμού δρόμων, στό Βερολίνο του 1907.

 

1907 Studebaker Electric Stanhope Model 22b

 

Η κατάρευση των τραπεζών και η ύφεση του 1907. Το κράχ του αμερικάνικου χρηματιστηρίου οδήγησε σε κατάρρευση πολλών μεγάλων τραπεζών και πάγωμα της ρευστότητας σε πολλές επιχειρήσεις. Αν και η εταιρεία Electric Vehicle Company, είχε κέρδη ύψους 200,000 $ ετησίως από κατασκευαστές αυτοκινήτων έκρηξης που πλήρωναν για τα δικαιώματα της ευρεσιτεχνίας του Seldon και αξιοπρεπή κέρδη από πωλήσεις ηλεκτρικών αυτοκινήτων, δεν ήταν σε θέση να αναχρηματοδοτήσει ενυπόθηκα χρεόγραφα αξίας 2,500,000 $ και πήγε σε καθεστώς αναγκαστικής διαχείρισης. Στο αποκορύφωμά της κρίσης, υπήρχαν 616 ηλεκτρικά Τaxi και ηλεκτρικά λεωφορεία στον στόλο της Νέας Υόρκης. Έτσι τα ηλεκτροκίνητα Taxi έως το 1910 βγήκαν εκτός λειτουργίας, ενώ το 1908, παρουσιάσθηκαν τα πρώτα βενζινοκίνητα. Αυτή η ύφεση ήταν ένας παράγοντας στην απόφαση του Henry Ford να κατασκευάσει ένα μόνο μοντέλο και σε χαμηλή τιμή. 

 

1907 Baker Model M Roadster

 

Model M roadster από την εταιρία Baker Electric. Μέχρι το 1907, η Baker διέθετε στην αγορά δεκαεπτά μοντέλα. Το μικρότερο ήταν το Stanhope, το μεγαλύτερο το Inside Drive Coupe και υπήρχε επίσης το Extension Front Brougham με τιμή στα 4,000 $ και ψηλότερα πίσω καθίσματα. Επίσης, η Baker παρουσίασε την ίδια χρονιά και μια σειρά φορτηγών χωρητικότητας μέχρι 5 τόνων.

 

1908

1908 mercedes electric food transporter

 

Ηλεκτρικό φορτηγό μεταφοράς τροφίμων από την Mercedes.

 

1908 100 MILE FRITCHLE ELECTRIC

 

Ένας από τους πιο εκκεντρικούς και ενδιαφέροντες κατασκευαστές πρώιμων ηλεκτρικών αυτοκινήτων ήταν ο Oliver P. Fritchle, ένας χημικός και ηλεκτρολόγος μηχανικός που ξεκίνησε ως επισκευαστής αυτοκινήτων μέχρι να συνειδητοποιήσει ότι θα μπορούσε να κατασκευάσει ένα καλύτερο ηλεκτρικό αυτοκίνητο ο ίδιος. Ο Fritchle πούλησε το πρώτο του όχημα το 1906 και ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής στο Ντένβερ του Κολοράντο το 1908. Ο Fritchle έφτιαξε μία από τις καλύτερες μπαταρίες αυτοκινήτων, η οποία ισχυρίστηκε, θα μπορούσε να δώσει αυτονομία 160 χιλιομέτρων με μία μόνο φόρτιση. Το 1908, δοκίμασε το μοντέλο Fritchle Victoria δύο θέσεων, οδηγώντας το από τη Νεμπράσκα έως τη Νέα Υόρκη (όπου και πωλήθηκε αντί 2.000 $), για να αποδείξει στους άλλους κατασκευαστές την ανωτερότητα της κατασκευής του.

 

1908 100 MILE FRITCHLE ELECTRIC 002

Το ταξίδι του, διήρκεσε 20 ημέρες, σε μία διαδρομή 1800 μιλίων, σε τραχείς και ανύπαρκτους δρόμους και ο Fritchle φόρτιζε το αυτοκίνητο, στους κεντρικούς ηλεκτρικούς σταθμούς ή σε ηλεκτρολογεία αυτοκινήτων κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μετά το ταξίδι, το οποίο φρόντισε να δημοσιοποιήσει, αυτός και το αυτοκίνητό του επέστρεψαν θριαμβευτικά στο Ντένβερ με τραίνο. Ο Fritchle ονόμασε τα αυτοκίνητά του "Fritchle 100 μιλίων" και υποσχόταν παράδοση σε 10 ημέρες μετά την παραγγελία. Στο Ντένβερ και την Αμερικανική Δύση, τα αυτοκίνητά του κυριαρχούσαν, με διασημότητες όπως η Molly Brown που οδηγούσε ένα Fritchles. Ήταν τόσο μεγάλη η επιτυχία των ηλεκτρικών αυτοκινήτων του, που ο Fritchle άνοιξε ακόμη ένα γραφείο πωλήσεων στην Fifth Avenue της Νέας Υόρκης, για να προμηθεύει το μοντέλο του στους πλούσιους της πόλης.

 

1909

1909 Baker Electrics

 

1910

1910 Baker Electrics

Οι πωλήσεις των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, κορυφώθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1910 και ένας από τους πιο διάσημους πελάτες της Baker Motor Vehicle Company ήταν ο Thomas A. Edison.

 

1910 Baker Electrics c

 

Στα τέλη του 1910, το μοντέλο της Baker Electric ήταν αρκετά πολυτελές και η τιμή του έφθανε τα 2.800 $. Είχε χωρητικότητα τεσσάρων επιβατών και ήταν βαμμένο μαύρο με επιλογή από μπλε, πράσινα ή μαύρα πάνελ. Το τελευταίο μοντέλο προσέφερε επίσης το σχήμα της άμαξας της Βασίλισσας Βικτώριας ως επιλογή, με επιπλέον 300 $.

 

1910 Baker Electrics d

1910 baker electric

 

Το Baker του 1910, ήταν το μοναδικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που είχε ένα βαρύ ηλεκτροκινητήρα, με 300% μεγαλύτερη αντοχή στην υπερφόρτωση και με ένα μετατροπέα (commutator), απολύτως ασφαλή σε σπινθήρες και καύση κάτω από όλες τις συνθήκες. 

 

1910 Baker Electric 002

 

Εκείνη τη χρονιά, η παραγωγή της εταιρείας Detroit Electric, ήταν στο αποκορύφωμά της, αφού ετησίως οι πωλήσεις έφθαναν τα 2000 αυτοκίνητα. 

 

1911

1912 Hupp Yeats Electric Car

 

Το Hupp-Yeats ήταν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που κατασκευαζόταν στο Detroit του Michigan, από το 1911 έως το 1916. Η μητρική εταιρεία Hupp Motor Company ξεκίνησε από τον Robert Craig Hupp, μετονομάσθηκε αργότερα σε Hupp-Yeats Electric Car Company (1912). Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα πρώιμα ηλεκτρικά οχήματα ήταν τεράστια και περίτεχνα αμαξίδια, διέθεταν πολυτελείς εσωτερικούς χώρους, ήταν διακοσμημένα με ακριβά υλικά και σχεδιασμένα για τους πελάτες της ανώτερης κατηγορίας, στους οποίους ήταν πολύ δημοφιλή.

 

1911 BROC Electric Car The Luxurious BROC

 1911 Ideal Electric

 

1911 Baker Electric c

 

1912

1912 Baker Electric Model V Special Extension Coupe

Η αποδοχή των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, αρχικά παρεμποδίστηκε από την έλλειψη υποδομής ενέργειας, αλλά μέχρι το 1912, πολλά σπίτια συνδέθηκαν με ηλεκτρισμό, επιτρέποντας την αύξηση της δημοτικότητας των αυτοκινήτων.  

 

1912 edisson electric

 

Ο Thomas edisson παρουσιάζει ένα βελτιωμένο ηλεκτρικό όχημα με μεγαλύτερη αυτονομία.

 

1912

 

Στιγμιότυπο της ίδιας χρονιάς όπου μία οδηγός φορτιζει το ηλεκτρικό της Columbia Mark 68 Victoria. Η κατασκευάστρια εταιρία έφτιαξε το συγκεκριμένο μοντέλο το 1906 και τον φορτιστή του το 1912. Περίεργο;;;

 

1912 Anderson Electric Car Co

 

Το Anderson Electric ήταν ένα αρκετά ακριβό γαλλικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο με πέντε ταχύτητες και μπαταρίες Edison. Το αυτοκίνητο, κατασκευάστηκε μόνο το 1912 και παρουσιάστηκε στο Σαλόνι αυτοκινήτου του Παρισιού εκείνου του έτους. Το μοντέλο 3 με ισχύ 9 ίππων, κόστιζε 13.500 γαλλικά φράγκα, ενώ το μοντέλο 4 με ισχύ 12 ίππων έφθανε τα 18.500 γαλλικά φράγκα.

 

1913

1913 Silent Waverley Electric Limousine Four

 

1913 Detroit Electric

 

1914

1912 electric vehicle association ad

 

Μια ομάδα από επιχειρηματίες του κλάδου των αντιπροσώπων αυτοκινήτων, ίδρυσε το Σύνδεσμο Ηλεκτρικών Οχημάτων της Αμερικής και στις 27 Μαΐου του 1914, ενθάρρυνε 54 ιδιοκτήτες ηλεκτρικών αυτοκινήτων να διοργανώσουν ένα ταξίδι στην Ουάσινγκτον, DC, σε μια διαδρομή 14 μιλίων που ολοκληρώθηκε στο Joaquin Miller Cabin στο Rock Creek Park. Το ταξίδι διήρκεσε λίγο παραπάνω από μία ώρα και 15 λεπτά. Σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία της εποχής, αυτό δεν ήταν το πρώτο Run Electric Sociability Run, αλλά ήταν αυτό με το πιο υψηλό προφίλ.

 

1914 Detroit Electric Model 46 Cape Top Roadster

 

Το Detroit Electric Model 46, διέθετε έναν ηλεκτροκινητήρα συνεχούς ρεύματος, ισχύος 4,3 ίππων, συστοιχία μπαταριών 48 volt και πέντε ταχύτητες.  Το κόστος του την εποχή εκείνη ήταν 2,400 $. 

1915

1915 Baker Electric

 

1915 Milburn Electric

 

Το 1915, η εταιρεία Milburn, παρουσίασε τα μοντέλα της Light Electric Coupé (Model 15) και Roadster (Model 151), με τιμές πώλησης 1.485 και 1.285 $. Και τα δύο μοντέλα διέθεταν το ίδιο πλαίσιο με μεταξόνιο 2,53 μέτρων, τέσσερεις ταχύτητες και δύο ταχύτητες όπισθεν. Είχε αυτονομία περίπου 80 χιλιομέτρων με μία φόρτιση και μπορούσε να επιτύχει τελική ταχύτητα 25 χλμ/ώρα ως Coupé και περίπου 32 χλμ/ώρα ως Roadster. Εκείνη τη χρονιά, κατασκευάσθηκαν συνολικά 600 αντίτυπα και των δύο μοντέλων. Το Milburn, ήταν εκείνη την εποχή, το ηλεκτρικό αυτοκίνητο με την χαμηλότερη τιμή και κατά πολύ ελαφρύτερο από τον ανταγωνισμό του. Πριν από το 1910, η Milburn παρήγαγε όργανα για την εταιρία αυτοκινήτων Ohio Electric καθώς και για τις εταιρείες κατασκευής βενζινοκίνητων αυτοκινήτων. Ο Milburn, με την τεράστια ικανότητα παραγωγής του και την άποψή του ότι το ηλεκτρικό αυτοκίνητο θα μπορούσε να γίνει ελαφρύτερο, χαμηλότερο και φθηνότερο, επέλεξε να μπει στην κατασκευή ηλεκτρικών αυτοκινήτων ο ίδιος. Ετσι, στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1914, η Milburn Wagon Company ξεκίνησε την κατασκευή των αυτοκινήτων Milburn Light Electric, βασισμένη σε σχεδίαση του Karl Probst, ο οποίος αργότερα σχεδίασε το Bantam Jeep. Κατά τη διάρκεια των 8 ετών παραγωγής τους, από το 1915 έως το 1923, κατασκευάσθηκαν πάνω από 4.000 αυτοκίνητα.

 

1916

1916 Milburn Electric Coupe

 

Το 1916, ο Milburn παρουσίασε το Milburn Electric Coupe. Το μοντέλο αυτό, ετροφοδοτείτο από ένα ηλεκτρικό μοτέρ συνεχούς ρεύματος (DC), 76 volt, της General Electric, διέθετε τέσσερεις ταχύτητες προς τα εμπρός και δύο ταχύτητες όπισθεν, σασί 2,53 μέτρων, άκαμπτο πίσω άξονα, ημι-ελλειπτικά ελατήρια και μηχανικά φρένα. Μέχρι το Μάιο του 1916, ο Milburn ανέφερε ότι στο εργοστάσιο του απασχολούνταν 600 άτομα και προέβλεπε την παραγωγή 1000 αυτοκινήτων εκείνη την χρονιά. 

 

1917

1917 Milburn Light Electric

 

Εκείνη τη χρονιά, η εταιρεία Milburn, πρόσθεσε στα μοντέλα της ένα νέο με στυλ Touring (που διαφημιζόταν ως Limousine ή Town Car). Αυτό το στυλ χαρακτηριζόταν από μια ανοιχτή εμπρός θέση οδήγησης και ένα κλειστό πίσω διαμέρισμα επιβατών (επίσης με θέση οδήγησης). Επίσης παρουσίασε και ένα μοντέλο σε στυλ φορτηγού Light Delivery με τιμή 985 $. Μέχρι τα μέσα του 1917, αναφέρθηκε ότι 900 εργαζόμενοι απασχολούνταν στο εργοστάσιο, με στόχο την παραγωγή 1500 ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Εκείνη την χρονιά, αγόρασαν το εργοστάσιο Toledo Bending Co. και το χρησιμοποίησαν για την κατασκευή του Light Delivery και των Custom Bodies. Η κύρια μονάδα στο Monroe, συνέχισε να παράγει "ηλεκτρικά αυτοκίνητα και ταξί.

 

1917 BAKER R L Electric

 

Μετά την επιτυχία που είχε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο στις αρχές του 20ου αιώνα,  άρχισε να χάνει τη θέση του στην αγορά αυτοκινήτων, λόγω ορισμένων εξελίξεων που συνέβαλαν στην κατάσταση αυτή. Η οδική υποδομή άλλαξε, το οδικό δίκτυο βελτιώθηκε, οι αποστάσεις μεγάλωσαν και αυτό απαιτούσε οχήματα με μεγαλύτερη εμβέλεια από εκείνη των ηλεκτρικών αυτοκινήτων και μεγαλύτερες ταχύτητες. Οι παγκόσμιες ανακαλύψεις μεγάλων αποθεμάτων πετρελαίου οδήγησαν στη μεγάλη διαθεσιμότητα προσιτής βενζίνης, καθιστώντας φθηνότερα τα αυτοκίνητα με βενζινοκινητήρες στο κόστος λειτουργίας τους και ιδιαίτερα σε μεγάλες αποστάσεις. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα περιορίσθηκαν στην αστική χρήση με τη χαμηλή τους ταχύτητά (συνήθως όχι περισσότερο από 24 έως 32 χλμ/ώρα και μικρής εμβέλειας (50 έως 65 χιλιόμετρα), ενώ τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα ήταν πλέον σε θέση να ταξιδεύουν μακρύτερα και ταχύτερα από τα αντίστοιχα ηλεκτρικά.

 

1922

1922 Milburn Electric Model 27L Light Brougham

 

1930

Ερχεται το τέλος της παραγωγής των ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Αμερική και η τεχνολογική πρόοδος των ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε ολόκληρο τον κόσμο οδηγείται σε ξαφνικό τερματισμό, όχι γιατί ακρίβυναν οι μπαταρίες ή ανακάλυψαν ότι η κίνηση με πετρελαιοειδή ήταν καλύτερη, αλλά κάτω από το βάρος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του 1929 που διέλυσε οικονομικά τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου. Έκτοτε όλα τα σχέδια για την εξέλιξη των ηλεκτρικών αυτοκινήτων πάγωσαν και η έναρξη της μαζικής παραγωγής βενζινοκίνητων οχημάτων από τον Henry Ford, έκανε την τιμή τους πολύ πιό προσσιτή. Αντιθέτως, η τιμή των ηλεκτρικών οχημάτων συνέχισε να αυξάνεται και μέχρι το 1912, ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο επωλείτο σε σχεδόν διπλάσια τιμή από αυτή ενός βενζινοκίνητου αυτοκινήτου. Χρηματοδοτήθηκε από τότε και επικράτησε μόνο ο κινητήρας με βενζίνη (μηχανή εσωτερικής καύσεως που γνωρίζουμε όλοι σήμερα στα αυτοκίνητα μας, με τις ατέλειωτες βλάβες, τα πολλά αναλώσιμα και κυρίως την μέγιστη βλάβη για την υγεία μας και το περιβάλλον). Οι εταιρείες ηλεκτρικών οχημάτων εξαφανίσθηκαν κάτω από τα χρέη και την δύνη των προβλημάτων της εποχής. Αντιθέτως, οι πετρελαϊκές εταιρείες και οι τράπεζες μεγάλωσαν και έγιναν οι γίγαντες που ξέρουμε όλοι σήμερα !!!.

1931

1931 Detroit Electric Model 97 Coupe

 

Η Detroit Electrics, μετά τη συντριβή του αμερικάνικου χρηματιστηρίου το 1929, υπέβαλε αίτηση πτώχευσης σε καθεστώς επιχειρήσεων με περιορισμένη παραγωγή για μερικά χρόνια, κατασκευάζοντας αυτοκίνητα ανταποκρινόμενα σε ειδικές παραγγελίες. Το τελευταίο Detroit Electric στάλθηκε στον ιδιοκτήτη του στις 23 Φεβρουαρίου του 1939 (αν και το μοντέλο ήταν ακόμα διαθέσιμο μέχρι το 1942). Στα τελευταία της χρόνια, η εταιρεία κατασκεύαζε αυτοκίνητα μόνο σε πολύ μικρούς αριθμούς.

 

1940

1940 peugeot vlv

 

Ηλεκτρικό cabriolet αυτοκίνητο από την Peugeot. Το μοντέλο ονομαζόταν VLV. Ηταν 2θέσιο, με ηλεκτροκινητήρα ισχύος 3.3 ίππων, είχε αυτονομία μεταξύ 75 και 80 χιλιομέτρων, μέγιστη ταχύτητα 36 χλμ/ώρα και κατασκευάσθηκε συνολικά σε 377 αντίτυπα.

 

1940 police car motorola

 

Την ίδια χρονιά παρουσιάζεται και ο πρώτος φορητός πομποδέκτης από την Motorola που εξέπεμπε στα ΑΜ. Χρησιμοποιήθηκε στα αστυνομικά περιπολικά της Αμερικής. Λόγω όμως του ότι η διασύνδεση γινόταν από τον ραδιοφωνικό σταθμό της κάθε πόλης ακουγόταν  κατά την διάρκεια των συνομιλιών των αστυνομικών και το πρόγραμμα η και η μουσική που εξέπεμπε ο σταθμός.

 

1941

1941 CGE cabriolet bonhams

H CGE παρουσιάζει το cabriolet ηλεκτρικό μοντέλο της. 

1941 Pierre faure Electra model

O Pierre Faure παρουσιάζει το ηλεκτικό αυτοκίνητο Electra.

Ο γαλλική εταιρεία Paris-Rhône, παραγωγός μικρών ηλεκτροκίνητων τρικύκλων με έδρα τη Λυών, παρουσιάζει το μοντέλο Baby Rhone, την άνοιξη του 1941. Το cabriolet τρίτροχο αυτοκίνητο είχε ένα κάθισμα κατάλληλο για δύο λεπτούς ανθρώπους, είχε μήκος μόλις 2500 mm, πλάτος 1200 mm και βάρος περίπου 450 κιλά εκ' των οποίων τα 210 κιλά αντιστοιχούσαν σε έξι μεγάλες μπαταρίες που βρίσκονταν κάτω και πίσω από το κάθισμα του οδηγού. Οι μπαταρίες ήταν τοποθετημένες σε μια βάση που φιλοξενούσε επίσης και τον κινητήρα, ο οποίος οδηγούσε τους δύο πίσω τροχούς. Ο μπροστινός τροχός τοποθετήθηκε σε ένα πιρούνι μοτοσικλέτας, αλλά ο μηχανισμός ήταν κρυμμένος από το αμάξωμα. Ο ηλεκτρικός κινητήρας, απέδιδε ισχύ 2.5 ίππων στις 2.300 σ.α.λ. και έδινε στο Baby Rhone την τελική ταχύτητα των 30 χλμ/ώρα. Η αυτονομία άγγιζε τα 65 χιλιόμετρα. Η παραγωγή του σταμάτησε το 1950.

 

1942

1942 RHONE baby rhone model b

 

Το Baby Rhone II, μια κλειστή έκδοση του Baby Rhone, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Έκθεση της Λυών το 1942. Το μικρό κουπέ κατασκευάστηκε από μια εταιρεία κατασκευής λεωφορείων που ονομαζόταν Faurax et Chassende και είχε τις εγκαταστάσεις τους στην οδό Saint-Priest στη Λυών, μερικές εκατοντάδες μέτρα κατά μήκος του δρόμου από το εργοστάσιο της Paris-Rhône.

1942 Loeuf electrique

 

Παρουσίαση του μοντέλου"L'oeuf", που σημαίνει αυγό στα γαλλικά. Σχεδιασμένο από τον Paul Arzens για να τον μεταφέρει στους δρόμους του Παρισιού. Αμάξωμα κατασκευασμένο από plexiglass και με ειδικά σχεδιασμένο ηλεκτρικό κινητήρα μπορούσε να διανύσει 100 χιλιόμετρα, με ταχύτητα 68 χλμ/ώρα και μοναδικό επιβάτη τον οδηγό. Κυκλοφόρησε και στην αμερικάνικη αγορά.

1944

1944 Moretti electric 7 seater

Παρουσιάζεται το επταθέσιο Moretti με ηλεκτρικό κινητήρα.

 

1947

1947 tama electric car

 

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το πετρέλαιο ήταν πολύ σπάνιο η ηλεκτρική ενέργεια άφθονη. Για το λόγο αυτό, υπήρξε μια περίοδος, κατά την οποία η ιαπωνική κυβέρνηση, προώθησε την κατασκευή ηλεκτρικών οχημάτων. Ετσι, το ηλεκτρικό μοντέλο Tama της κατασκευάστριας εταιρείας αεροσκαφών Tachikawa Aircraft, που παρουσιάσθηκε εκείνη τη χρονιά, κέρδισε μεγάλη φήμη.

 

1947 tama electric car 001

 

Στις δοκιμές απόδοσης (που διεξήχθησαν από το Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας), πέτυχε αυτονομία εύρους 96,3 χιλιομέτρων και τελική ταχύτητα 35,20 χλμ/ώρα. Το Tama, που ονομάσθηκε έτσι από την περιοχή στην οποία κατασκευαζόταν, χρησιμοποιήθηκε επίσης ως ταξί και σε παρόμοιους ρόλους μέχρι το 1950. Διέθετε έναν ηλεκτροκινητήρα 4,5 ίππων και είχε ικανότητα μεταφοράς φορτίου 500 κιλών.

 

1947 tama electric car 003

 

Οι μπαταρίες, οι οποίες ήταν μολύβδου-οξέος με χωρητικότητα 162 Ah και τάση 40 volt, ήταν τοποθετημένες σε 2 χώρους που βρίσκονταν στο δάπεδο και ένα σε κάθε πλευρά του οχήματος, σε σειρόμενες θήκες με κυλινδρικά υποβοηθήματα, έτσι ώστε οι μπαταρίες να μπορούν να αλλάζονται γρήγορα.Τον Ιούνιο του 1948, η Tachikawa Aircraft άλλαξε το όνομά της και άρχισε τις δραστηριότητές της καθώς η Tama Electric Cars Co. έγινε Tama Cars Co.

 

1947 tama electric car 002

 

Αυτές οι δύο εταιρείες ήταν υπεύθυνες για την κατασκευή του Tama Junior το 1948 (compact μέγεθος επιβατικού αυτοκινήτου) και του Tama Senior το 1949 (medium, μέγεθος επιβατικού αυτοκινήτου). Το 1952, η εταιρεία μετονομάσθηκε σε Prince Motor Co., Ltd, και το 1966, συγχωνεύθηκε με τη Nissan.

 

1953

1953 east germany electric post vans

Ο στόλος ηλεκτρικών αυτοκινήτων του ταχυδρομείου της Αν. Γερμανίας.

 

1959

Η American Motors Corporation (AMC) και η Sonotone Corporation, ανακοίνωσαν μια κοινή ερευνητική προσπάθεια να εξετάσουν το ενδεχόμενο να παράγουν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο που να τροφοδοτείται από μια "αυτοφορτιζόμενη" μπαταρία. Η AMC ήταν εξειδικευμένη στην κατακευή καινοτόμων και οικονομικών αυτοκινήτων, ενώ η Sonotone διέθετε τεχνολογία για την κατασκευή μπαταριών νικελίου-καδμίου που θα μπορούσαν να επαναφορτιστούν γρήγορα και να ζυγίζουν λιγότερο από τις παραδοσιακές μολύβδου-οξέος. Την ίδια χρονιά, η Nu-Way Industries παρουσίασε ένα πειραματικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο με πλαστικό σώμα ενός τεμαχίου που θα ξεκινούσε την παραγωγή στις αρχές του 1960.

 

1961

1961 henney kilowatt

 

Henney Kilowatt. Η Henney Coachworks και η National Union Electric Company, κατασκευάστρια μπαταριών Exide, σχημάτισαν μια κοινοπραξία για την παραγωγή ενός νέου ηλεκτρικού αυτοκινήτου, του Henney Kilowatt, με βάση το γαλλικό Renault Dauphine. Το αυτοκίνητο κατασκευάστηκε σε εκδόσεις των 36 volt και 72 volt. Τα μοντέλα των 72 volt είχαν μέγιστη ταχύτητα που πλησίαζε τα 96 χλμ/ώρα (60 mph) και μπορούσαν να ταξιδεύουν για περίπου μία ώρα με μία μόνο φόρτιση.

 

1960 HENNEY KILOWATT

 

Παρά τις βελτιωμένες επιδόσεις του Kilowatt σε σχέση με τα προηγούμενα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, οι καταναλωτές το βρήκαν πάρα πολύ ακριβό σε σύγκριση με τα αντίστοιχα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα της εποχής και η παραγωγή έληξε το 1961.

 

1961 Morrison electric A1 van

Ο Morrison παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό Van το Α1.

 

1967

Το AMC Amitron ήταν ένα πειραματικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε το 1967 από την American Motors Corporation (AMC) και την Gulton Industries. Περιλάμβανε μια σειρά προηγμένων χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της πέδησης ανάκτησης ενέργειας και των προηγμένου σχεδιασμού μπαταριών, για την παροχή αυτονομίας 240 χιλιομέτρων με μία μόνο φόρτιση. Η ανάπτυξη του project έληξε άδοξα, λόγω των τεχνολογικών προβλημάτων και του υψηλού κόστους των μπαταριών. Το 1977, το πρωτότυπο βελτιώθηκε και μετονομάστηκε σε Electron για να γίνει ένα από τα ιστορικά Concept αυτοκίνητα της αυτοκινητοβιομηχανίας της δεκαετίας το '80.

1967 AMC Amitron 001

 

Το ίδιο έτος, η AMC συνεργάστηκε με την Gulton Industries για την ανάπτυξη μιας νέας μπαταρίας βασισμένης στο λίθιο και ενός ελεγκτή ταχύτητας που σχεδίασε ο Victor Wouk.

 

1967 ford

 

H Ford δείχνει την παρουσία της στον χώρο τών ηλεκτρικών αυτοκινήτων με το Comuta. Τελική ταχύτητα 60 km/h, αυτονομία 58km Τροφοδοσία από 4 μπαταρίες vrla 12volt. Ένα Ford Comuta βρίσκεται σήμερα στό μουσείο επιστημών του Λονδίνου.

 

1971

enfield 8000

 

Tο πρώτο ελληνικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο ήταν το Enfield 8000 Neorion. Η εξέλιξη του αυτοκινήτου πραγματοποιήθηκε στην Αγγλία, όπου η εταιρεία κατάφερε και κέρδισε διαγωνισμό του Συμβουλίου Ηλεκτρικής Ενέργειας (σ.σ. επιβλέπουσα Αρχή, περίπου όπως η ΡΑΕ), αφήνοντας πίσω εταιρείες όπως η Ford και η Leyland, για την προμήθεια περίπου 100 αυτοκινήτων: η πρώτη μικρή γραμμή παραγωγής ηλεκτρικού αυτοκινήτου στη νεότερη ιστορία της αυτοκίνησης. Είχε περάσει επιτυχώς όλα τα προβλεπόμενα τεστ στη Μ.Βρετανία, ενώ ήδη από τον Ιανουάριο του 1973 είχε υπογραφεί συμβόλαιο μεταξύ Electricity Council (η οποία μέσω του ερευνητικού της κέντρου ήδη από το 1965 πειραματιζόταν με ηλεκτρικά οχήματα) και Enfield Automotive. Επρόκειτο δε να παραχθεί στις ΗΠΑ, ενώ ο τότε κυβερνήτης της Καλιφόρνια Ρόναλντ Ρήγκαν είχε στείλει ένα μεταγωγικό αεροπλάνο για να μεταφέρει 3 E8000ECC στην Καλιφόρνια, στο πλαίσιο αντιρρυπαντικής νομοθεσίας που είχε τεθεί σε ισχύ στην αμερικανική πολιτεία.

 

ENFIELD

 

Ωστόσο το E8000ECC δεν παρήχθη τελικά στις ΗΠΑ. Το E8000 υπήρξε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο ευρείας παραγωγής παγκοσμίως, ότι διέθετε μοναδική αεροδυναμική (αεροδυναμικός συντελεστής μικρότερος κι από μοντέλα της Porsche: 0,29) και είχε καλαίσθητο σχεδιασμό. Το πλαίσιό του ήταν αλουμινένιο (ενάντια στη διάβρωση) ,ενώ τα στάνταρ εσωτερικής σχεδίασης ήταν παρόμοια με τη Rolls Royce (π.χ δερμάτινα καθίσματα). Σχεδιαστές του ήταν οι John Samuel, John Acroyd και ο Κων/νος Αδρακτάς, πρόεδρος και τεχνικός διευθυντής της Enfield. Η ιστορία μοιάζει με κινηματογραφική ταινία. Ελλάδα της δεκαετίας του ’70. Σκηνικό ένα εργοστάσιο στη Σύρο, πρωταγωνιστές ένας ανήσυχος επιχειρηματίας, δύο κορυφαίοι σχεδιαστές, δεκάδες επιστήμονες, εργάτες και τεχνίτες από τον Πειραιά και τα νησιά, και στο επίκεντρο ένα τρισχαριτωμένο πορτοκαλί αμάξι, το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο ευρείας παραγωγής παγκοσμίως. Διθέσιο με αλουμινένιο σκελετό και συμβατικές πόρτες.

 

enfield 8000 Evening outing to the London Hilton with an earlier version of the E8000ECC

 

Μεγάλες καμπύλες επιφάνειες και θερμαινόμενο παμπριζ. Δεν διέθετε θέρμανση.  Όπισθεν με κουμπί.  Χρήση ηλεκτροκινητήρα 48V DC με ισχύ 8,16HP (6kW) / 4400 rpm. Πίσω κίνηση χωρίς κιβώτιο ταχυτήτων. Έφερε φορτιστή το όχημα που συνδεόταν στο ηλεκτρικό δίκτυο. Μπαταρίες οξέος μολύβδου 110Αh/48V. 8 συνολικά (55Ah/12V) 4 εμπρός και 4 πίσω + 1 ακόμη για φώτα, αναπτήρα. Φόρτιση σε περίπτωση free-wheeling. 6 h φόρτιση & αυτονομία 110-130km ανάλογα το έδαφος. Βάρος 965kg εκ των οποίων 308kg οι μπαταρίες ! Μήκος 2,7m και μικρό κύκλο περιστροφής. Ευέλικτο όχημα με ικανοποιητική επιτάχυνση. Μέγιστη ταχ. 70-80 km/h. Επιτυχία σε όλα τα tests του Η.Β. Αθόρυβο. Δερμάτινο σαλόνι - Διαθέσιμο σε πορτοκαλί, κόκκινο, λευκό και κίτρινο. Το κόστος του ήταν  2.808 λίρες Αγγλίας (1975) πάνω από 2 φορές όσο το Mini Couper ή ίσο με το 3 lt Ford Capri, ενώ ήταν εγκεκριμένο από το Ηνωμένο Βασίλειο για τη κυκλοφορία του. Κυκλοφόρησαν δύο εκδόσεις τους: i) Bicini και ii) Μiner (Σουηδία). Εν μέσω πετρελαϊκής κρίσης το 1973 ο Ανδριώτης εφοπλιστής Γιάννης Γουλανδρής (με στόλο tankers) αγοράζει την εταιρεία Εnfield και αποφασίζει να μεταφέρει τη γραμμή παραγωγής στα Ναυπηγεία Νεωρίου στη Σύρο (που είχε αγοράσει μαζί με τους 2 αδερφούς του πριν από λίγους μήνες) και τα κεντρικά στον Πειραιά με μια νέα εταιρεία λεγόμενη «Ένφιλντ-Νεώριον Ε.Π.Ε.».

 

001 Enfield Neorion 8000

 

Ο πρόεδρος και τεχνικός διευθυντής της Enfield, διατήρησε τις επιφυλάξεις του για τη μεταφορά της γραμμής παραγωγής στη Σύρο και τασσόταν υπέρ της προώθησης της παραγωγής σε χώρες που είχαν επιδείξει ήδη ενδιαφέρον για την ανάπτυξη ηλεκτρικών αυτοκινήτων, όπως οι ΗΠΑ με αποτέλεσμα να παραιτηθεί. Ο Κ. Αδρακτάς ευελπιστούσε δε στην ευόδωση συνεργασιών με επιχειρηματίες, όπως ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ιδιοκτήτης της Ολυμπιακής, ο οποίος επρόκειτο να υπογράψει συμβόλαιο με την εταιρεία για την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων, για χρήση στα αεροδρόμια και για ενοικίαση. Η επιθυμία του Γ. Γουλανδρή οδήγησε στην παραγωγή του μοντέλου Ε 8000 σχεδιασμένο από τον Γιώργο Μιχαήλ (βιομηχανικό σχεδιαστή γεννημένο στην Θεσσαλονίκη), ο οποίος είχε προσληφθεί στη νέα εταιρεία. Δημιουργήθηκε μια μικρή παραγωγική μονάδα κατασκευής αυτοκινήτων μέσα σε ένα παλιό νηματουργείο, δίπλα στα ναυπηγεία του Νεωρίου στην Ερμούπολη της Σύρου ενώ τα κεντρικά γραφεία της εταιρεία ήταν στην Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά. Στη Σύρο υπήρχε φθηνό εργατικό δυναμικό αλλά χωρίς γνωστικό υπόβαθρο σε κατασκευή αυτοκινήτων και έγινε χρήση απαρχαιωμένων τεχνικών (χειρωνακτική σφυρολάτηση).

 

002 Enfield Neorion 8000

 

Το Ε8000 ήταν ένα διθέσιο όχημα, ουσιαστικά ίδιο με το αγγλικό, με ακριβώς τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και το ίδιο ακριβώς σχήμα. Η μόνη τους διαφορά ήταν ότι αυτό που κατασκευάστηκε στη Σύρο ήταν από αλουμίνιο και οι πόρτες του δεν ήταν συρόμενες αλλά άνοιγαν με το συμβατικό τρόπο. Όλα τα Ε8000 προωθήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν έλαβε ποτέ έγκριση για τη κυκλοφορία του στην Ελλάδα λόγω αδυναμίας φορολόγησης του (η επίσημη αιτία). Oι εκδόσεις Bicini και Miner ήταν ελληνικής σχεδίασης από τον σχεδιαστή Γ. Μιχαήλ στηριζόμενα στα ίδια ηλεκτρομηχανολογικά μέρη, όμως ποτέ δεν πέρασαν από έλεγχο crash test. Το πρώτο αυτοκίνητο το οποίο κατασκευάστηκε στη Σύρο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1973. Παρόλο τις φιλότιμες προσπάθειες των στελεχών της εταιρείας να προωθηθεί σε κυκλοφορία στην Ελλάδα και τη χρήση του από εταιρείες του Δημοσίου αλλά και την Ολυμπιακή Αεροπορία, δεν υπήρχε αποτέλεσμα λόγω μη απάντησης του Υπουργείου Οικονομικών στα αιτήματα της εταιρείας για τη φορολόγηση του. Συνολικά παρήχθησαν τη περίοδο 1973-1976, 112 αυτοκίνητα.

 

003 Enfield Neorion 8000

 

To 1976 η μονάδα παραγωγής και η εταιρεία έκλεισε. Στις αρχές του ‘80 βγήκαν σε πλειστηριασμό τα Ε8000 από τα British Energy Councils, τα οποία έγιναν ανάρπαστα από συλλέκτες. Οι αιτίες που οδήγησαν στην εμπορική αποτυχία του Enfield 8000 ήταν το υψηλό κόστος κτήσης του, η μειωμένη αυτονομία του αλλά και η χρονική περίοδος που αυτό αναπτύχθηκε στην Ελλάδα (μεταβατική εποχή από τη Χούντα στη Μεταπολίτευση). Η περίοδος εν μέσω πετρελαϊκής κρίσης μπορούσε να θεωρηθεί ιδανική για τη προώθηση ενός σύγχρονου μικρού ηλεκτροκίνητου αυτοκινήτου πόλης. Πρωταγωνιστές του εγχειρήματος αυτού αναφέρουν ότι όλα τα προσκόμματα που έθεσε ο κρατικός μηχανισμός έχουν βαθύτερη αιτία τις πιέσεις του πετρελαϊκού λόμπυ και της συμβατικής αυτοκινητοβιομηχανίας η οποία δεν θα ανεχόταν τη μαζική παραγωγή ηλεκτροκίνητων οχημάτων.  Οι πιέσεις που ασκήθηκαν ήταν σε πολιτικό, οικονομικό και επιχειρηματικό επίπεδο, οδηγώντας ένα ακόμη κεφάλαιο της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ελλάδα σε πρόωρο θάνατο. Το 2015 στην έκθεση Made by Hellas από το Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτου εκτέθηκε ένα Enfield 8000 το οποίο ανήκει στο μουσείο. Ένα αυτοκίνητο υπάρχει πλέον στο Βιομηχανικό Μουσείο Ερμούπολης. Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα είναι πολύ παλιά υπόθεση, ωστόσο το Enfield ήταν πολύ σημαντικό για την εποχή του.

 

004 Enfield Neorion 8000

Ήταν το πρώτο, έστω περιορισμένης παραγωγής, σύγχρονο ηλεκτρικό αυτοκίνητο.  Δεν πρόσθεσαν απλώς μπαταρίες, αλλά έφτιαξαν ένα αυτοκίνητο που εξυπηρετούσε πραγματικές ανάγκες για την κίνηση στην πόλη».

 

1972

1972 Mercedes LE306

 

Το Μάρτιο του 1972, στο Συμπόσιο της Διεθνούς Ένωσης Παραγωγών και Διανομέων Ηλεκτρικής Ενέργειας, η Mercedes-Benz αποκάλυψε το LE 306, το ηλεκτρικό της ελαφρύ φορτηγό-Van, με βάση το μοντέλο L 206/207 και λίγους μήνες αργότερα, κάτω από το σλόγκαν "Mercedes-Benz - φιλικό προς το περιβάλλον χάρη στην ηλεκτρική κίνηση", χρησιμοποιήθηκαν διάφορες εκδόσεις του οχήματος, κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972. Το LE 306, αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία Kiepe και τη Varta και διέθετε ένα εξωτερικά διεγερμένο μοτέρ συνεχούς ρεύματος, με ισχύ από 35 έως 56 κιλοβάτ (47-75 ίππους).


1972 Mercedes LE306 c

Μια μπαταρία 144 volt, βάρους 860 κιλών και χωρητικότητας 22 kwh, παρείχε την ηλεκτρική ενέργεια, επιτρέποντας στο φορτηγό να μεταφέρει μέχρι 1.000 κιλά και να οδηγείται σε αποστάσεις μεταξύ 50 και 100 χιλιομέτρων, σε ταχύτητες έως 80 χλμ/ώρα. Όπως και τα σύγχρονα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, υπήρχε σύστημα ανάκτησης της ενέργειας, κατά τη διάρκεια της πέδησης και η αποθήκευση της στη μπαταρία για μελλοντική χρήση. Επιπλέον, το LE 306 είναι επίσης εξοπλισμένο με έξυπνο σύστημα αλλαγής μπαταρίας, καθώς η αποφορτισμένη μπαταρία μπορούσε να αποσπαστεί και να αντικατασταθεί σε ελάχιστα λεπτά.

 

1972 bmw 1602 electric

 

Το 1602e, ήταν το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο της BMW. Ο χώρος του κινητήρα, παραχωρήθηκε σε μια σειρά μπαταριών, που σε αυτή την περίπτωση ήταν συνηθισμένες μπαταρίες αυτοκινήτου 12 volt. Το 1602e, έκανε το ντεμπούτο του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, στο Μόναχο. Δύο 1602e, χρησιμοποιήθηκαν για να μεταφερθούν οι VIP και ως αυτοκίνητα υποστήριξης σε αγωνίσματα εκτός στίβου, όπως ο μαραθώνιος. Ωστόσο, με το πρόσθετο βάρος των 350 κιλών, λόγω των πολυάριθμων μπαταριών μολύβδου-οξέος, και με αυτονομία μόλις 60 χιλιόμετρα, το ηλεκτρικό 1602, θεωρήθηκε ακατάλληλο για παραγωγή.

 

1973

1973 Nissan EV4 electric truck

 

Η Nissan, έστειλε στο Υπουργείο συγκοινωνιών της Ιαπωνίας, δύο τύπους ενός μικρού φορτηγού, για δοκιμές αξιολόγησης. Το 1973, ολοκληρώθηκε η έκδοση EV4-P του φορτηγού. Επρόκειτο για ένα ευρύτατο εθνικό σχέδιο ανάπτυξης ηλεκτρικών οχημάτων, με στενή συνεργασία μεταξύ κορυφαίων εταιρειών και ερευνητικών ιδρυμάτων, υπό την αιγίδα του Οργανισμού Βιομηχανικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Υπουργείου Διεθνούς Εμπορίου και Βιομηχανίας, που ξεκίνησε στην Ιαπωνία το 1971. Αυτό το συμπαγές φορτηγό δύο ατόμων, τροφοδοτούσε μια μπαταρία μολύβδου-οξέος και ήταν εξοπλισμένο με κινητήρα σειράς DC.

 

1973 Nissan EV4 electric truck 002

 

Ενσωμάτωνε δε, προηγμένα χαρακτηριστικά όπως φρένα με σύστημα ανάκτησης ενέργειας και ελαφρύ κορμό σώματος FRP, συμπεριλαμβανομένης της δοκιμής σύγκρουσης η οποία ήταν πρωτοφανής για τα ηλεκτρικά οχήματα.
Στις δοκιμές αξιολόγησης της αυτονομίας, που διενεργήθηκαν από την Υπηρεσία Βιομηχανικών Επιστημών και Τεχνολογίας, το EV4-P κάλυψε απόσταση 302 χιλιομέτρων, με μία μόνο φόρτιση της μπαταρίας, με σταθερή ταχύτητα 40 χλμ/ώρα. Αυτό ήταν το καλύτερο ρεκόρ για ένα ηλεκτρικό όχημα με μία μπαταρία που δημιουργήθηκε μέχρι σήμερα. Το EV4-P, κατάφερε να φθάσει τη μέγιστη ταχύτητα των 87 χλμ/ώρα και επιτάχυνε από 0 έως τα 40 χλμ/ώρα σε μόλις 6,9 δευτερόλεπτα.

 

1990

1990 GM EV1

H General Motors παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο με εξελιγμένο ηλεκτρικό κινητήρα. Κυκλοφόρησε περισσότερο στην Καλιφόρνια λόγω της αυστηρής νομοθεσίας γιά μηδενικούς ρύπους.

 

1993

1993 fiat downtown 001

 

Το Fiat Downtown, ήταν ένα πρωτότυπο ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που σχεδιάστηκε από τον Chris Bangle και παρουσιάστηκε το 1993 στο Motor Show του Τορίνο. Το Downtown διέθετε πλαστικό αμάξωμα σε αλουμινένιο σασί, με αποτέλεσμα το βάρος να είναι χαμηλό στα 700 κιλά. Εκινείτο από 2 κινητήρες των 9,5 ίππων, που ο καθένας ήταν ενσωματωμένος σε κάθε πίσω τροχό.

 

1993 Fiat Downtown 002

 

Οι μπαταρίες, που ήταν τοποθετημένες στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, ήταν τύπου θειικού νατρίου και παρείχαν αυτονομία της τάξης των 270 χιλιομέτρων, με ταχύτητα 45 χλμ/ώρα. Η τελική του ταχύτητα έφτανε τα 95 χλμ/ώρα.

 

2009

2009 Peugeot BB1 Concept

 

Το Peugeot BB1, με μήκος μόλις 2,5 μ., ήταν το αποτέλεσμα της διασταύρωσης, μιας μοτοσυκλέτας και ενός αυτοκινήτου και μπορούσε να μεταφέρει έως και 4 επιβάτες. Το αυτοκίνητο, παρουσίασε η Peugeot τον Σεπτέμβριο του 2009, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης. Η αυτονομία του ήταν 120 χιλιόμετρα και η τελική ταχύτητα 105 χλμ/ώρα. Το BB1, τροφοδοτείτο από δύο ηλεκτρικούς κινητήρες, ισχύος 7,5 kW (10 hp) και ροπή στρέψης σε κάθε τροχό 320 N⋅m, οι οποίοι ήταν τοποθετημένοι στους πίσω τροχούς (ένας σε κάθε τροχό). Οι τροχοί σχεδιάσθηκαν σε συνεργασία με τη Michelin. Το BB1, διέθετε σωληνοειδές πλαίσιο εμπνευσμένο από μοτοσικλέτα, πάνω στο οποίο κτίσθηκε ένα ελαφρύ αμάξωμα από ανθρακονήματα.

 

2009 Peugeot BB1 Concept 002

 

Οι ηλιακοί συλλέκτες, που σχηματίζονταν στην οροφή, συνέβαλλαν στην επαναφόρτιση των μπαταριών του BB1 καθώς και στη λειτουργία του συστήματος κλιματισμού ενώ το αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο, έτσι ώστε να μην ήταν πολύ ζεστό ή κρύο, όταν επέστρεφε ο οδηγός. Τα δύο πίσω καθίσματα, ήταν παρόμοια με αυτά που θα βλέπαμε σε μια μοτοσικλέτα και κάτω από αυτά, βρισκόταν ο χώρος των μπαταριών ιόντων λιθίου του αυτοκινήτου.

2009 mitsubishi electric cars

Mitsubishi i MiEV με αυτονομία 160km και μέγιστη ταχύτητα 130km/h.

 

2010

2010 tesla roadster sportaaa

Το πρώτο ηλεκτρικό Roadster sport ανοικτό κουπέ της αμερικανικής εταιρίας Tesla motors έβαλε τα θεμέλια στην εξέλιξη ηλεκτρικών αυτοκινήτων επιδόσεων.

 2010 miluira electric car 1

Η Ιαπωνική Miluira εταιρία παρουσιάζει ένα ρετρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο. Τελική ταχύτητα 65 km/h και αυτονομία 30 km.

 

2011

2011 Artega SE 1

Η γερμανική Artega παρουσιάζει το SE. Ενα ηλεκτρικό κουπέ υπερεπιδόσεων.

 

 2011 chevrolet volt

Chevrolet Volt2011 nissan leaf

Nissan Leaf

 

2011 venturi 2

H γαλλική Venturi παρουσιάζει το America EV με τελική ταχύτητα 200 km/h και αυτονομία 300 km.

 

2011 fisker karma

Fisker Karma επιτάχυνση 0-100 5,9 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 220 km/h.

 

2012

 2012 trabant electric car 2

Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Herpa, παρουσίασε ένα νέο Trabant, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης. Το αυτοκίνητο, που βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης του, ήταν ένα καθαρά ηλεκτρικό όχημα. Το Trabant nT του 2012, διέθετε μια αυτονομία 160 χιλιομέτρων με μία μόνο φόρτιση και μπορούσε να αναπτύξει μέγιστη ταχύτητα 130 χλμ/ώρα. Ήταν εξοπλισμένο με έναν ασύγχρονο ηλεκτροκινητήρα, ισχύος 45 kW, ο οποίος οδηγούσε τους μπροστινούς τροχούς και τροφοδοτείτο από μια μπαταρία ιόντων λιθίου που βρισκόταν στο χώρο μεταξύ του οπίσθιου άξονα και της σήραγγας του οχήματος.

 

2012 Lightning GT Image 001 1024

Lightning GT

 

2013

 2013 Volar E

H ισπανική Volar εταιρία παρουσιάζει το E ένα ηλεκτρικό υπεραυτοκίνητο με 360 km/h τελική ταχύτητα και 2,3 δευτερόλεπτα επιτάχυνση 0-100 km/h.

 

2014

dezir5

Renault Dezir coupe


2015

2015 toroidion 1mw butterfly doors 2

H Φινλανδική εταιρία Toroidion με μεγάλη εμπειρία στούς αγώνες Le Mans παρουσίασε το δικό της ηλεκτρικό κουπέ επιδόσεων 1341 Hp, το IMW.

 

2015 Renovo Coupe

Η αμερικάνικη εταιρία Renovo παρουσίασε το δικό της γρήγορο κουπέ. Τελική ταχύτητα 240 km/h, επιτάχυνση 0-100 km/h 3,4 δευτερόλεπτα και αυτονομία 300 km.

 

2015 varley evr450

Varley EVR450

 

2016

2016 tesla model 3

H Tesla παρουσιάζει το Model 3, ένα οικογενειακό sedan με επιτάχυνση 0-100 6 δευτερόλεπτα !!!!!!

 

2016 Windbooster Titan 4

Windbooster Titan

 

2016 JAGUAR EV

Jaguar C X75.

 

2016 qiantu k50 event 03

 

Η κινεζική Qiantu motors παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο επιδόσεων, το K50.

 

2016 beijing arcfox 7

 

H κινεζική  Beijing motors παρουσιάζει ένα ηλεκτρικό υπεραυτοκίνητο το Arcfox 7 με κίνηση και στούς 4 τροχούς. Τελική ταχύτητα 260 km/h, επιτάχυνση 0-100 km/h 2,8 δευτερόλεπτα και αυτονομία 298 km.

 

 2016 rimac concept one electric

 

RIMAC electric supercar κατασκευασμένο στην Κροατία. Τελικη ταχύτητα 355 km/h, επιτάχυνση 0-100 km/h 2,6 δευτερόλεπτα, Ισχύς ηλεκτρικού κινητήρα 1088 Hp, ροπή κινητήρα 1600 N.

 

2016 techrules at96

 

TECHRULES electric supercar. Τελικη ταχύτητα 345 km/h, επιτάχυνση 0-100 km/h 2,5 δευτερόλεπτα, Ισχύς ηλεκτρικού κινητήρα (turbine) 1030 Hp, ροπή κινητήρα 1550 Nm. Εξη ηλεκτρικά μοτέρ, 1900 km αυτονομία.

 

2016 mazzanti evr

Mazzanti EV R

 

2017

2017 tomahawk

 

H αμερικανική εταιρία Dubuc Motors παρουσιάζει το ηλεκτρικό υπεραυτοκίνητο Tomahawk. Την εταιρία στελεχώνει και ένας έλληνας ο Μιχάλης Κακογιαννάκης, στην θέση του Co founder & COO, Director of Marketing & Branding. Το συγκεκριμένο μοντέλο είναι υδρόψυκτο, έχει αλουμινένιο αμάξωμα, δύο κινητήρες (εμπρός-πίσω) τελική ταχύτητα 260 km/h, επιτάχυνση 0-100 km/h σε 3 δευτερόλεπτα και αυτονομία 600 km.

 

Mega Sport blk1 made in USA

MEGA SPORT BLK1 made in USA.

 

Ποιός όμως πολέμησε το ηλεκτρικό αυτοκίνητο; GM,Ford,Honda,Chrysler,Nissan, Toyota όλοι ανέπτυξαν προγράμματα ηλεκτρικών αυτοκινήτων σε ανταπόκριση της εντολής της πολιτείας της Καλιφόρνια για “μηδέν εκπομπές ρύπων”. Ακόμη κι αν ξεκίνησαν τα προγράμματα τους όμως, αυτές υπονόμευσαν την επιτυχία των προγραμμάτων σε κάθε βήμα της διαδικασίας. Γιατί;

Τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ήταν απειλή για την κερδοφορία της συμβατικής βενζινοκίνητης αυτοκινητοβιομηχανίας.

renault trezor

RENAULT TREZOR electric.

 

Η GM δήλωσε πως ξόδεψε πάνω από $1 δις για την αγορά και την ανάπτυξη του EV1. Όμως, ένα επιτυχημένο πρόγραμμα ηλεκτρικού αυτοκινήτου όχι μόνο θα “κανιβάλιζε” τις πωλήσεις των συμβατικών οχημάτων, αλλά θα κόστιζε στην αυτοκινητοβιομηχανία και με άλλους τρόπους, καθώς θα γλύτωνε τον οδηγό από το κόστος των αναλώσιμων (λιπαντικά, φίλτρα και μπουζί). Επίσης, το  αναγεννητικό σύστημα φρεναρίσματος του EV1, στο οποίο πολλά ηλεκτρονικά συστήματα έλεγχαν πόση ισχύς χρειάζεται για να σταματήσει το αυτοκίνητο, εξοικονομούσε αρκετό κόστος συντήρησης σε σχέση με το μηχανικό σύστημα φρεναρίσματος, του οποίου τα ανταλλακτικά φρένων για την επισκευής τους, ήταν μέχρι εκείνη τη στιγμή, μια βιομηχανία αξίας πολλών δις από μόνη της.

Η αποδοτικότητα του EV1 ήταν νίκη για τους πελάτες της GM και ήττα για τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

 

CITROEN DS E TENSE

CITROEN DS E-TENSE electric GT.

 

Όταν η GM εισήγαγε το EV1, ήταν χρόνια μπροστά από τον αμερικάνικο και γιαπωνέζικο ανταγωνισμό. Στα επόμενα έτη, θα μπορούσε να κεφαλαιοποιήσει αυτή την πρωτιά, με την ανάπτυξη αυτών των οχημάτων και εξελιγμένων υβριδικών. Σε αντίθεση η GM και άλλες εταιρείες αυτοκινήτων, εστίασαν στη μάχη με την Πολιτεία της Καλιφόρνιας για να σκοτώσουν τα ηλεκτρικά οχήματα. Οι συνέπειες των αποφάσεων αυτών αντανακλώνται σήμερα.

 

NIO EP9 made in China 2

NETFLIX NEO EP9 electric GT made in China.

 

Η βιομηχανία του πετρελαίου εναντίον της ηλεκτροκίνησης. Οι εταιρείες πετρελαιοειδών πολέμησαν σκληρά, για να σταματήσει η χρηματοδότηση των δημόσιων σταθμών φόρτισης. Η Mobil, πλήρωσε για ολοσέλιδες διαφημιστικές καταχωρήσεις σε εθνικές εφημερίδες, κριτικάροντας υποτιμητικά τα προσόντα των ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Οι λομπίστες των πετρελαϊκών εταιρειών, πίεσαν με κάθε τρόπο τους νομοθέτες, να φρενάρουν την ηλεκτροκίνηση, γιατί τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα μπορεί να μην ήταν μια βραχυπρόθεσμη απειλή, όμως αν συνέχιζαν, τότε σίγουρα θα γίνονταν

 

b7 electric super race car by filip tejszerski9

FILSKI B7B Supersport.

 

Οι βιομηχανίες πετρελαίου, πωλούν βενζίνη αξίας σχεδόν 3 δις $ ανά εβδομάδα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με την Επιτροπή Περιβαλλοντικής Προστασίας, οι καθημερινοί ταξιδιώτες μόνο ξόδεψαν πάνω από $60 δις σε βενζίνη το 2004. Καθώς η παγκόσμια ζήτηση για καύσιμα αυξάνει συνεχώς, το πάγωμα της έρευνας για εναλλακτική ενέργεια, κρατάει ψηλά τις τιμές και την κερδοσκοπία του πετρελαίου και της βενζίνης. Αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε και από τα συνδυασμένα κέρδη των Εxxon-Mobil, Chevron-Texaco και Conoco-Philips, που το 2003 ήταν 33 δις $, το 2004 47 δις $ και το 2005 64 δις $.

 

Triango Revelation

TRIANGO REVELATION GT, made in HUNGARY.

 

Kυβερνήσεις εναντίον της ηλεκτροκίνησης. Τον Οκτώβριο του 2002, η διοίκηση του Μπους ενώθηκε με τους αυτοκινητοβιομήχανους και τους πωλητές αυτοκινήτων στην μήνυσή τους εναντίον του Οργανισμού Διαχείρισης Αέριων Πόρων της Καλιφόρνια για την εντολή περί μηδενικής έκκλησης ρύπων, αμφισβητώντας την και υποστηρίζοντας πως ισοδυναμούσε με προσπάθεια να ρυθμίσει την οικονομία των καυσίμων, που μόνο η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είχε την εξουσία να κάνει. Ο ανταγωνισμός της διοίκησης του Μπους στο ηλεκτρικό όχημα είναι πιθανώς αβέβαιος, εμφανίζοντας τις συνδέσεις του με τις βιομηχανίες πετρελαίου και αυτοκινήτων. Για παράδειγμα, ο πρώην αρχηγός του προσωπικού Andrew Card ήταν αντιπρόεδρος της GM και πρόεδρος και CEO του συνδέσμου Αμερικανικών Αυτοκινητοβιομηχανιών κατά την εξέλιξη του νόμου ZEV (μηδέν εκπομπών ρύπανσης) από την Καλιφόρνια.

 

faraday future ffzero1 concept prototype

FARADAY FFZERO 1.

 

Η τελευταία φορά που η εξοικονόμηση καυσίμων ήταν ομοσπονδιακή προτεραιότητα ήταν κατά την διοίκηση του προέδρου Carter ως αποτέλεσμα του εμπάργκο του ΟΠΕΚ. Τότε και μεταξύ 1975 και 1985, η εξοικονόμηση καυσίμων αυξήθηκε περισσότερο από 50% και η τιμή τους έπεσε κατακόρυφα. Κάποιοι, είδαν αυτή την κίνηση ως εσκεμμένη στρατηγική από τους Σαουδάραβες και τον ΟΠΕΚ, ώστε να εξασφαλίσουν την Αμερικανική εξάρτηση από το πετρέλαιο.

 

nissan vision gran turismo

NISSAN VISION electric GT.

 

Με φθηνό πετρέλαιο, η διοίκηση του Ρήγκαν ήταν αδιάφορη για τη συντήρηση ή την ανάπτυξη της έρευνας για οικονομία καυσίμου και έτσι όλα τα προγράμματα έρευνας σταμάτησαν τελείως (αξιοσημείωτο ήταν το γεγονός πως ξήλωσε τα ηλιακά πάνελ που εγκατέστησε ο Τζίμυ Κάρτερ στην στέγη του Λευκού Οίκου). Η οικονομία καυσίμου και οι εναλλακτικές λύσεις για το πετρέλαιο, έγιναν από τότε πολιτικά αδιάφορες έννοιες.

 

STEENSTRA GCM GT

STEENSTRA GCM electric supersport GT

 

Ακόμη και κάτω από την διοίκηση του Κλίντον, τα πρότυπα παρέμειναν χωρίς αλλαγές. Ο Κλίντον ρίσκαρε σε ένα πρόγραμμα “Συνεργασίας για τη νέα γενιά των οχημάτων” (PNGV), μία δημόσια-ιδιωτική συνεργασία όπου αναμιγνύονταν αυτοκινητοβιομηχανίες, πανεπιστήμια και η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Η PNGV έδωσε $1,5 δις για την ανάπτυξη έως το 2004, ενός οικογενειακού μεγέθους οχήματος που μπορούσε να διανύσει 100 χιλιόμετρα με κατανάλωση 3,79 λίτρων (1 γαλόνι). Τον Ιανουάριο του 2002, με τον Μπους στην εξουσία, το πρόγραμμα του Κλίντον τερματίστηκε και αντικαταστάθηκε από την FreedomCAR (Σύνδεσμος Έρευνας Αυτοκινήτου), ένα ομοσπονδιακό πρόγραμμα που επιδότησε την ανάπτυξη της τεχνολογίας υδρογόνου.

Drayson B12 RACING

DRAYSON B12 Racing electric GT.

 

Η Ιαπωνία εν τω μεταξύ, συνέχισε την αλματώδη πρόοδο με την υβρική τεχνολογία οχημάτων και η Τoyota και η Honda πήραν το πρώτο μερίδιο από την αγορά υβριδικών, με την έναρξη των πωλήσεων στην αμερικάνικη αγορά, του Toyota Prius το 2000 και του Honda Insight το 1999. Οι αμερικανικές εταιρείες, ανταποκρίθηκαν στην επιτυχία του Toyota Prius αναπτύσσοντας δικά τους υβριδικά, όμως έμειναν πολύ πίσω. Στην εξοικονόμηση καυσίμου, τα αμερικανικά υβριδικά σημείωσαν μια ισχνή βελτίωση από ότι τα συμβατικά. Με τον πόλεμο στο Ιράκ, η διοίκηση του Μπους σημείωσε μια αλλαγή πολιτικής την 31 Ιανουαρίου του 2006, σε μια ομοσπονδιακή ομιλία του. Ο πρόεδρος Μπους, ζήτησε την ανάπτυξη της έρευνας για καλύτερες μπαταρίες για τα υβριδικά και ηλεκτρικά οχήματα και για την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών για τα οχήματα.

 

ital design gt zero ev

ITAL DESIGN GT ZERO.

 

Σήμερα, ο Shai Agassi, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας «Better Place», που αναπτύσσει δίκτυο ηλεκτρικών αυτοκινήτων και σύμφωνα με το περιοδικό Foreign Affairs ένας από τους 100 σημαντικότερους ανθρώπους του πλανήτη το 2010, σημείωσε ότι «είναι αναπόφευκτο ότι περί το 2015-2020 ο συνολικός στόλος των αυτοκινήτων στην Ευρώπη θα χρησιμοποιεί λιγότερα καύσιμα, όχι λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου αλλά λόγω του κόστους των καυσίμων».

Ας μην ξεχάσουμε ποτέ όμως, πως όλη αυτή η δήθεν “στροφή προς την οικολογία”, θα μπορούσε να είχε γίνει πολλές δεκαετίες πριν, γλιτώνοντας τον κόσμο μας από ανυπολόγιστη περιβαλλοντική καταστροφή χάριν διαφόρων οικονομικών συμφερόντων

 

Dendrobium 4 B

EPTA DENDROBIUM 4 SUPER GT made in Singapore.